Jak liczymy czas sprawdzania przyjęć

Dwa czasy w statystykach przyjęć: czas pracy (od pierwszego skanu, bez przerw) i czas realny (od rozpoczęcia do zakończenia, zatrzymywany tylko przyciskiem „Wstrzymaj”). Kiedy każdy rusza i staje, co jest przerwą, co robi wstrzymanie i dłuższa bezczynność, jak dzieli się czas między kilka osób i czego w statystykach nie ma.

1. Zasada w jednym zdaniu

   Czas pracy to suma odcinków rzeczywistej pracy — a nie odległość od pierwszego skanu do zamknięcia dokumentu.

   To rozróżnienie jest sednem całego mechanizmu. Dokument otwarty rano i domknięty po południu, przy którym pracowano pół godziny, ma pokazać pół godziny, a nie pięć.

   Obok czasu pracy jest druga liczba — czas realny: od rozpoczęcia przyjęcia do jego zakończenia, zatrzymywany tylko przyciskiem „Wstrzymaj”. Obie opisujemy niżej.

   

   Te same zasady są dostępne wprost w programie, pod tabelą statystyk.

2. Dwa czasy: czas pracy i czas realny

   W tabeli statystyk są dwie kolumny z czasem. Mierzą co innego:

   • Czas pracy (dawniej „Łączny czas”) — rusza przy pierwszym skanie, kończy się przy zakończeniu przyjęcia. Nie wchodzą do niego: wstrzymania, przestoje dłuższe niż ustawiony próg i przerwy przy zmianie osoby. Odpowiada na pytanie: ile trwało samo sprawdzanie?
   • Czas realny — rusza przy rozpoczęciu przyjęcia, kończy się przy jego zakończeniu. Nie wchodzą do niego tylko okresy między „Wstrzymaj” a „Wznów”. Odpowiada na pytanie: ile minęło, odkąd ktoś zajął się dostawą, do jej zamknięcia?

   Średnia, mediana oraz tempo (sztuk i pozycji na godzinę) liczone są z czasu pracy.

   Cztery następne części opisują czas pracy, kolejne — czas realny.

3. Kiedy zegar rusza

   Czas pracy zaczyna biec dopiero przy pierwszym zeskanowanym produkcie.

   Nie uruchamiają go:

   • otwarcie dokumentu i przejrzenie listy pozycji,
   • pobranie przyjęcia z Subiekta na listę „Do przyjęcia”,
   • naciśnięcie Rozpocznij na podglądzie dokumentu — to uruchamia czas realny, ale nie czas pracy,
   • zostawienie otwartego ekranu.

   Ręczne wpisanie ilości na pozycji liczy się dokładnie tak samo jak skan — to ta sama praca, tylko wykonana z klawiatury.

4. Kiedy zegar staje

   Odcinek pracy zamyka się w czterech sytuacjach:

   1. Zakończenie przyjęcia — przycisk „Zakończ przyjęcie”. To jest koniec, do którego liczymy czas.
   2. Wstrzymanie — przycisk „Wstrzymaj”. W tej samej sekundzie staje i czas pracy, i czas realny.
   3. Bezczynność — gdy przez ustalony czas nikt nic nie zeskanuje. Dotyczy tylko czasu pracy.
   4. Zmiana osoby — gdy przy tym samym dokumencie zeskanuje coś ktoś inny. To też dotyczy tylko czasu pracy.

5. Czym dokładnie jest przerwa

   Przerwa to wszystko, co dzieje się pomiędzy odcinkami pracy. Nie trzeba jej nigdzie odejmować ani zgłaszać — wypada z rachunku sama, bo sumujemy tylko odcinki.

   Przerwą jest zarówno:

   • świadome wstrzymanie przyciskiem „Wstrzymaj” — wyjście na przerwę, przekazanie dokumentu, przerwanie pracy;
   • cisza w skanowaniu dłuższa niż ustalony próg — telefon, odejście do innego zadania, koniec zmiany.

   Przykład. Skan o 9:00, praca do 9:10, wstrzymanie. Powrót o 10:10, praca do 10:20, zakończenie. Czas pracy: 20 minut — nie godzina dwadzieścia.

6. Próg bezczynności — i dlaczego liczymy wstecz

   Gdy przez ustalony czas nikt nic nie zeskanuje, program uznaje, że przy dokumencie nikt nie stoi.

   Odcinek zamyka się wtedy wstecz — na ostatnim skanie, a nie w chwili powrotu. Dzięki temu dokument zostawiony na noc nie naliczy ośmiu godzin pracy.

   Próg ustawia administrator w Ustawienia → Przyjęcia Istniejących → Przerwa uznawana za koniec pracy. Domyślnie 15 minut, można ustawić od 1 do 240.

   Jak dobrać próg: ma być dłuższy niż normalna przerwa między skanami przy zwykłej pracy (szukanie towaru, przekładanie kartonów), a krótszy niż realne odejście od dokumentu. Przy drobnicy zwykle wystarcza 10–15 minut; przy ciężkim towarze na paletach warto dać więcej.

   Próg dotyczy tylko czasu pracy. Czasu realnego bezczynność nie zatrzymuje — robi to wyłącznie przycisk „Wstrzymaj”.

7. Czas realny — od kiedy do kiedy

   Czas realny = zakończenie − rozpoczęcie − wszystkie wstrzymania.

   • Rusza, gdy przyjęcie zostaje rozpoczęte: po kliknięciu Rozpocznij na podglądzie dokumentu albo przy pierwszej czynności (skanie, wpisaniu ilości, akceptacji pozycji), jeśli ktoś zaczął bez klikania.
   • Kończy się w chwili kliknięcia Zakończ przyjęcie.
   • Rozpoczęcie zapisuje się raz. Ponowne otwarcie dokumentu, wznowienie po przerwie ani praca drugiej osoby go nie przesuwają.

   Przykład. „Rozpocznij” o 9:00, pierwszy skan o 9:05, praca do 9:10 i „Wstrzymaj”. „Wznów” o 10:10, skany od 10:12 do 10:20, „Zakończ przyjęcie” o 10:20.

   • Od rozpoczęcia do zakończenia: 9:00–10:20, czyli 80 minut.
   • Wstrzymanie: 9:10–10:10, czyli 60 minut.
   • Czas realny: 80 − 60 = 20 minut.
   • Czas pracy: 9:05–9:10 i 10:12–10:20, czyli 5 + 8 = 13 minut.

   Czas realny jest zawsze równy czasowi pracy albo dłuższy, bo skanowanie mieści się między rozpoczęciem a zakończeniem. Mała różnica znaczy, że przyjęcie szło ciągiem; duża — że były przestoje albo ktoś odszedł bez kliknięcia „Wstrzymaj”.

8. Co zatrzymuje czas realny — tylko „Wstrzymaj”

   • Kliknięcie Wstrzymaj zatrzymuje czas realny w tej samej sekundzie. Na ekranie pojawia się komunikat „Przyjęcie wstrzymane — czas sprawdzania stoi, dopóki nie klikniesz „Wznów”.”
   • Kliknięcie Wznów puszcza go dalej. Czas pracy ruszy dopiero przy następnym skanie.
   • Wstrzymywać można wiele razy — wszystkie przerwy się sumują i wszystkie są odejmowane.
   • Wstrzymanego przyjęcia nie da się zakończyć. Najpierw Wznów, potem Zakończ przyjęcie.

   Nic innego czasu realnego nie zatrzymuje — ani zamknięcie przeglądarki, ani odejście od stanowiska, ani brak skanów, ani noc. Kto odchodzi od dostawy, klika „Wstrzymaj”.

   Przykład: dostawa zostawiona na noc. „Rozpocznij” i skany od 15:00 do 15:40, potem koniec zmiany. Następnego dnia skany od 7:00 do 7:20 i „Zakończ przyjęcie” o 7:20.

   • Bez „Wstrzymaj”: czas realny 16 h 20 min (od 15:00 do 7:20), czas pracy 1 h 0 min (40 + 20 minut).
   • Z „Wstrzymaj” o 15:40 i „Wznów” o 7:00: czas realny 16 h 20 min − 15 h 20 min = 1 h 0 min, czas pracy bez zmian.

   Pod tabelą statystyk jest zdanie, ile łącznie trwały wstrzymania w wybranym okresie. Każde przyjęcie liczy się w nim raz, także gdy pracowały przy nim dwie osoby.

9. Kilka osób przy jednym dokumencie

   Gdy przy tym samym przyjęciu pracuje kilka osób, każda ma własny czas, policzony wyłącznie z jej odcinków.

   Przełączenie następuje samo: kiedy zeskanuje coś inna osoba, odcinek poprzedniej zamyka się, a nowy zaczyna liczyć się jej następcy. Nikt nic nie przełącza ręcznie.

   To samo przyjęcie policzy się wtedy do dorobku obu osób (każdej po jednym), a czasy się nie zdublują — każdy ma tylko swoje minuty.

   Czas realny przy kilku osobach. Czas realny należy do dostawy, nie do osoby, więc dzielimy go między osoby w takiej proporcji, w jakiej rozłożył się ich czas pracy. Suma u wszystkich osób zawsze daje czas realny dostawy.

   Przykład. „Rozpocznij” o 9:00. Pierwsza osoba skanuje od 9:10 do 9:40 (30 minut pracy). Druga zaczyna skanować o 9:50 i kończy przyjęcie o 10:00 (10 minut pracy). Czas realny dostawy: 60 minut. Pierwsza osoba dostaje 60 × 30 : 40 = 45 minut, druga 60 × 10 : 40 = 15 minut.

10. Starsze przyjęcia: gwiazdka i „brak danych”

    Program liczy czas realny tylko dla przyjęć, przy których zapisał moment rozpoczęcia — czyli rozpoczętych po wgraniu tej aktualizacji. Starsze przyjęcia nie mają zapisanego ani rozpoczęcia, ani wstrzymań, więc program niczego przy nich nie zgaduje.

    • Gdy żadne przyjęcie osoby w wybranym okresie nie ma tych danych, w kolumnie Czas realny jest szary napis brak danych.
    • Gdy dane ma część przyjęć, przy czasie stoi gwiazdka, a dymek mówi, z ilu przyjęć go policzono, np. „Policzone z 3 z 5 przyjęć”.
    • Gdy dane mają wszystkie, dymek pokazuje średni czas realny na jedno przyjęcie.

    Czas pracy liczy się dla wszystkich przyjęć sprawdzanych od uruchomienia statystyk, także tych sprzed tej aktualizacji.

11. Sztuki i pozycje

    • Sztuki — suma tego, co faktycznie zeskanowano. Poprawienie ilości w dół nie zdejmuje z licznika: poprawianie pomyłki też jest pracą.
    • Pozycje — ile różnych pozycji dokumentu ktoś ruszył. Pozycja liczy się raz, przy pierwszym dotknięciu. Dokładanie sztuk do już zeskanowanej pozycji nie nabija licznika, bo to dalej ta sama pozycja.

    Dzięki temu „pozycji na godzinę” mówi o tempie przechodzenia przez dokument, a nie o liczbie machnięć skanerem.

12. Każda liczba z tabeli po kolei

    • Przyjęcia — liczba przyjęć zakończonych w wybranym okresie, przy których ta osoba ma choć chwilę czasu pracy. Liczy się data zakończenia. Przyjęcie sprawdzane przez dwie osoby liczy się każdej z nich.
    • Czas pracy — suma wszystkich odcinków pracy tej osoby w tych przyjęciach.
    • Średnio — czas pracy ÷ liczba przyjęć.
    • Mediana — czas pracy „środkowego” przyjęcia; przy parzystej liczbie przyjęć — średnia z dwóch środkowych. Przy 10, 20 i 90 minutach średnia wynosi 40 minut, a mediana 20.
    • Czas realny — suma udziałów tej osoby w czasie realnym jej przyjęć. Przy samodzielnej pracy to po prostu suma czasów realnych.
    • Sztuki i Pozycje — sumy z odcinków pracy tej osoby.
    • Szt./godz. i Poz./godz. — sztuki (pozycje) ÷ czas pracy w godzinach, z jednym miejscem po przecinku.
    • Razem — sumy po wszystkich osobach. W kolumnie Średnio jest łączny czas pracy ÷ łączna liczba przyjęć, w kolumnie Mediana kreska, a tempo liczone jest z łącznych sum.
    • Wstrzymania łącznie (zdanie pod tabelą) — suma wszystkich okresów od „Wstrzymaj” do „Wznów” w przyjęciach z tabeli.

    Czasy na ekranie pokazujemy w pełnych minutach („48 min”, „2 h 15 min”), a poniżej minuty — w sekundach. Wybrany okres może mieć najwyżej rok.

13. Czego w statystykach nie ma

    • Przyjęć w toku — dopóki nie są zakończone, nie mają czasu końcowego i psułyby średnią.
    • Przyjęć zamkniętych bez ani jednego skanu — nie było czego mierzyć, więc nie wnoszą ani minuty.
    • Historii sprzed uruchomienia tej funkcji — czas zapisuje się od momentu wgrania. Wcześniejszych przyjęć nie da się odtworzyć, a wyliczanie ich z dat dokumentu dałoby liczby, które wyglądają na prawdziwe, a nie są.
    • Przesunięć MM — przyjęcie towaru przesuniętego z innego magazynu jest osobną czynnością i nie wchodzi do tych statystyk.

14. Sprawdź również

    • Statystyki sprawdzania przyjęć — sam ekran: gdzie go znaleźć i jak czytać tabelę.
    • Przyjęcia istniejących dokumentów (PZ, ZD, FZ) — praca, z której biorą się te pomiary.
    • Konfiguracja modułów — gdzie w Ustawieniach zmienia się próg bezczynności dla czasu pracy.